2020 – Het jaar waar de hele wereld stilstond en dan ook echt letterlijk “de hele wereld”. Overal heerst er chaos en onzekerheid, of het nu dichtbij of veraf is. De “slechte nieuws show” blijft maar verder draaien en ondertussen proberen we positieve dingen te vinden waaraan we ons kunnen optrekken. Voor mij persoonlijk is dit een zeer emotioneel jaar geweest met heel grote hoogtes maar ook enorme laagtes. Een jaar waarin we in een rollercoaster zaten en goed moesten vasthouden.

De laagtes

  • De corona-uitbraak, daar moet ik niet te veel over uitweiden. Ik denk dat iedereen wel weet wat dit met je doet.
  • Het afscheid van mijn mama (en dus mentor, bazin *haha*) op het werk. De manier waarop wij altijd hebben samengewerkt, is iets wat ik enorm mis. Het bedrijf dat altijd een deeltje van mezelf is geweest, heeft een enorme verandering ondergaan en dat is niet gemakkelijk voor mij geweest.
  • Voor Emi, onze poes, een nieuwe thuis zoeken. Na 7 jaar moesten we een moeilijke beslissing nemen om haar af te staan.
  • Ons een weg banen in de zoektocht naar de allergieën bij Finn. Ons kereltje heeft al meer bloed laten trekken en onderzoeken moeten ondergaan dan Emma in haar 4 jaar.

De hoogtes

  • De geboorte van Finn: wat was dit een krachtig moment. Het moment dat ik mij op mijn best heb gevoeld.
  • De extra tijd die we samen als gezin kregen. Oké, lockdown was niet gemakkelijk maar dat is extra tijd met de kinderen en mijn man die ik normaalgezien nooit zou hebben gekregen.
  • De opstart van Mamalief met hoogtes en laagtes *lol*. Het blijft enorm zoeken en het is niet altijd gemakkelijk om uit je comfortzone te treden maar wat geeft het ook voldoening.
  • Een nieuwe zwangerschap, een complete verrassing maar oh wat zijn we blij met de komst van ons 3e kindje.
  • Emi die een nieuwe thuis gevonden heeft en daar zeer gelukkig is.
  • En voor Finn betekende dit een oplossing voor vele van zijn “problemen”. Na een lange zoektocht met groentepap, fruitpap, puffers, kine,… gaat het nu de goede kant op maar soms gaat het toch eens mis. We maken in elk geval vooruitgang.
  • Onze tuin die we hebben kunnen afmaken en tot een gezellige plek hebben gemaakt.
  • De fotografie workshop die ik eindelijk heb kunnen volgen. Ook al ontbreekt mij de energie om er momenteel iets mee te doen, toch ben ik blij dat ik hiervoor tijd heb vrijgemaakt.
  • Plotseling een liefde voor het wandelen in de natuur ontdekt en gewoon in de tuin zitten.

Ja, het is een ontzettend moeilijk en emotioneel jaar geweest waarin de grond daverde onder mijn voeten. Als ik dan kijk naar het lijstje van laagtes en hoogtes dan ben ik blij om te zien dat de hoogtes nog steeds meer puntjes bevatten en kan ik enkel maar dankbaar zijn.

Ik durf amper een lijstje met goede voornemens te maken want wie weet wat 2021 gaat brengen dus probeer ik naar dingen uit te kijken die op korte termijn gaan gebeuren zoals de eerste verjaardag van Finn in januari en de geboorte van ons 3e kindje in februari. Op welke manier we dit ook gaan kunnen vieren, de wereld zal nooit meer hetzelfde zijn. Gaat het daarom slechter zijn? Dat weten we niet, wie weet wordt het na heel deze crisis beter. Dat kunnen we enkel maar hopen.

Wat ik wel beseft heb, is dat je het goed moet maken binnen je eigen gezinnetje. Mijn vader zei dit een jaar geleden tegen mij en toen besefte ik nog niet helemaal wat hij hiermee bedoelde maar het is echt zo. Je kan niet heel de wereld op je schouders nemen want er is nu eenmaal veel ellende. Als het goed is binnen je eigen gezinnetje dan kan je enkel maar gelukkig zijn. En ondertussen maak ik stiekem plannen voor de dingen die ik altijd al heb willen doen.

Wat neem jij mee uit 2020? Laat het me hieronder weten.

Een heel fijn eindejaar gewenst. Liefs!